Posted by : Basil Vengola Sunday, March 3, 2013

ഞാന്‍ ഫേസ്ബുക്ക്-ന്‍റെ ലോകത്തേക്ക് വന്നത് 2010-ല്‍ ഒരു പ്രമുഘാ IT കമ്പനി നടത്തിയ ഓണ്‍ലൈന്‍ മല്‍സരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണു.
ഏല്ലാവരും ചെയ്യുന്നത് പോലെ തന്നെ ഞാനും ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഫോട്ടോസും സ്റ്റാറ്റസ് മെസ്സേജുകളും ഇട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു, അങ്ങിഞ്ഞേ കുറെ നാളുകള്‍ കാഴ്ഞ്ഞു,ഞാന്‍ പ്ലസ്‌വണ്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് എന്‍റെ ഫാദര്‍ നു പനി ബാധിച്ച് അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയില്‍ അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്തു
അസുഖം കൂടിയതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഡോക്ടറുടെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം അടുത്തുള്ള ഒരു മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലേക്ക് മാറ്റി അവിടെ ഡോക്ടര്‍ ലോങ്ങ്‌ ലീവ് ആണ് എന്നാ വിവരം അതികൃതര്‍ മറിച്ചു വെച്ച് വിദ്യാര്‍ഥികളെ കൊണ്ട് ചികില്‍സിപ്പിച്ചു.രണ്ടാം ദിവസം ആയപ്പോഴെക്കും ഫാദര്‍ന്‍റെ നില വഷളായി
ഇതറിഞ്ഞ ഞാന്‍ അവിടെന്നു ഡിസ്ചാര്‍ജ് ചെയ്തു തരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു അപ്പോഴും അവര്‍ ഐ സി യു വില്‍ നിന്നും ആളെ വിട്ടു തരാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അതുകൊണ്ട്തന്നെ ഞാന്‍ അവിടെ സംഘര്‍ഷം ഉണ്ടാക്കിയതിനെ തുടര്‍ന്നു അവര്‍ പറഞ്ഞു ഡിസ്ചാര്‍ജ് സമ്മറി നല്‍കില്ല
ആളെ വിട്ടു തരാം ഒരു സ്റ്റാഫ്‌നെ പോലും കൂടെ വിടില്ല എന്ന്. എന്നാലും വേണ്ടില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ആശുപത്രി മുറ്റത്തു കിടന്ന ഒരു ആംബുലന്‍സില്‍ കയറ്റി സ്വര്‍ഗതുല്ല്യമായ LAKESHORE HOSPITAL-ലില്‍ എത്തിച്ചു,

ഡോക്ടര്‍മാര്‍ പറഞ്ഞു ആളുടെ നില വഷളാണ് കുറച്ചു മുന്നേ എത്തിചിരുന്നെങ്കില്‍ ആളെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നു എന്ന്. എങ്കിലും പ്രിതീക്ഷ കൈവിടാതെ ഞാന്‍ പിടിച്ചു നിന്നു 48 മണിക്കൂര്‍നു ശേഷം മാത്രമേ ഇനി എന്തെങ്കിലും പറയാന്‍ കഴിയു എന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറയുകയും ഫാദര്‍
നെ ഐ സി യു വിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു, കുറച്ചു കാഴ്ഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു മെയില്‍ നേഴ്സ് വന്നു പറഞ്ഞു ഫാദര്‍ ന്‍റെ രക്തം A+ve ആണെന്നും രണ്ടു യുണിറ്റ്‌ രക്തം ആവശ്യമുണ്ട് പ്ലേറ്റ്ലെറ്റ്സ് കൌണ്ട് കുറവാണെന്നു.ഒന്‍പതു മണി രാത്രി ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതെ
വിഷമിച്ചു ഞാന്‍ ആ നേഴ്സ്നോട് വീണ്ടും ചോതിച്ചു ഇന്ന് തന്നെ വേണോ രക്തം എന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ഇപ്പോള്‍ ബ്ലഡ്‌ ബാങ്കില്‍ നിന്നും ഏടുത്തിതുണ്ട് രാവിലെ ബ്ലഡ്‌ ബാങ്കില്‍ തിരിച്ചു കൊടുക്കണം, മാത്രമല്ല ഇനിയും രക്തം ആവശ്യമായ്‌ വരുമെന്ന്.
ആ രാത്രി ആരെഒക്കെയോ ഞാന്‍ വിളിച്ചു,പലര്‍ക്കും അവരുടെ ബ്ലഡ്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌ അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല അതൊരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥ തന്നെ ആയിരുന്നു അങ്ങിഞ്ഞേ ഇരുന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയ്‌ നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ ആണ് കണ്ണ് തുറന്നത്.അപ്പോള്‍ രക്തതിനായ്‌ എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയില്ല അങ്ങിഞ്ഞേ ഐ സി യു വിന്റെ വരാന്തയില്‍
ഇരുന്നപ്പോള്‍ ഡയാലിസിസ്‌ ചെയ്യാന്‍ ഒരാള്‍ വന്നിരുന്നു ഒപ്പം ഒരു വ്യക്തിയും അവരോടു ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു പകരം നല്കാന്‍ അല്ലെ ഏത് ഗ്രൂപ്പ്‌ ആയാലും മതി കൂടുകരെ,വീടിനടുതുള്ളവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാന്‍ ആ വ്യക്തി പറഞ്ഞു
അതുകേട്ട് ഞാന്‍ എന്‍റെ അയല്‍വക്കത്തെ ചേട്ടന്മാരെ വിളിച്ചു,അവര്‍ക്ക് ബ്ലഡ്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌ അറിയില്ലയിരുന്നെങ്കിലും അവര്‍ വന്നു ഡോനറ്റ് ചെയ്തു. ഉച്ചയായപ്പോള്‍ വീണ്ടും
ബ്ലഡ്‌ വേണം എന്നു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും വിളിച്ചു പലരും ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും രക്തം നല്‍കാന്‍ തയ്യാറായി, പക്ഷെ പൂരിഭാഗം പേരുടെയും രക്തം എടുക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല
കാരണം ചിലര്‍ മരുന്ന് കഴിക്കുന്നവര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, ചിലരുടെ ബി പി കൂടുതലയരുന്നു, അവര്‍ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ചു, ഫാദര്‍ന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എല്ലാവരും വന്നു മിക്കവരും ബ്ലഡ്‌ ടോനറ്റ്‌ ചെയ്തു. അങ്ങിനെ അഞ്ചു ദിവസത്തോളം രക്തം ആവശ്യമായ് വന്നു. അന്ന്
LAKESHORE HOSPITALന്‍റെ ഐ സി യു വരാന്തയില്‍ വെച്ച് തീരുമാനിച്ചു ഞാന്‍ അനുഭവിച്ച ബുത്തിമുട്ട് ഇനി മറ്റൊരാളും അനുഭവിക്കരുത് എന്ന്.

ഫാദര്‍നു സുഖമായ്‌ ഇവടെന്നു ഇറങ്ങിയാല്‍ ഉടന്‍ ഇതിനു വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്നു ഉറപ്പിച്ചു. ഇരുപതോളം ദിവസം കാഴ്ഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡിസ്ചാര്‍ജ് ആയി വീട്ടില്‍ എത്തി. രണ്ടു ദിവസം കാഴ്ഞ്ഞു ഫേസ്‌ബുക്കില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നി
ഫേസ്ബുക്കിലൂടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്താലോ എന്ന് അങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചു കുറച്ചു ദിവസം കയ്ഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫേസ്‌ബുക്കില്‍ ഞാന്‍ FB BLOOD BANK(https://www.fb.com/groups/bloodjeevan) എന്നാ ഒരു ഗ്രൂപ്പ്‌ ഉണ്ടാക്കി സുഹൃത്തുക്കളെ അതില്‍ ആട് ചെയ്തു
ആളുകള്‍ക്ക് ബ്ലഡ്‌ റിക്വസ്റ്റ് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു പ്ലാറ്റ്‌ഫോം ആക്കി അതിനെ മാറ്റി. പിന്നിട് കാണാന്‍ കാഴ്ഞ്ഞത് റിക്വസ്റ്റ് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത് പലതും സോള്‍വ്‌ ആകുന്നില്ല. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഫേസ്ബുക്കിലൂടെ ടോനോര്‍സ് നെ കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു ഗ്രൂപ്പിലും വളിലും എല്ലാം
പോസ്റ്റ്‌ ഇട്ടു. അങ്ങിഞ്ഞേ കുറച്ചു ടോനോര്സ്നെ കിട്ടി, പക്ഷെ അവരെ എങ്ങിനെ ഭാലപ്രതമായ് ഉപയോഗിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോളാണ് ഒരു വെബ്സൈറ്റ് നിര്‍മിച്ചു അതില്‍ ഒരു ഡാറ്റാബേസ് കണക്ട് ചെയ്തു അതില്‍ സ്റ്റോര്‍ ചെയ്യാം എന്നാ ആശയം തോന്നിയത്. അങ്ങിഞ്ഞേ
വെബ്സൈറ്റ്‌ന്‍റെ പണി തുടങ്ങി.സൈറ്റിന്റെ പണി നടുക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഗ്രൂപ്പില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ കണ്ടു. ബ്ലൂട്നെറ്റ്‌ കാര്‍ അസിടന്റ്റ്‌ എന്ന്,ഇടയ്ക്കു ഗ്രൂപ്പില്‍ ബ്ലഡ്‌ റിക്വസ്റ്റ് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്ന പ്രൊഫൈല്‍ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ അദേഹതോട് വിവരം തിരക്കി
അത് പിന്നെ സ്വഹൃതം ആയി, എന്‍റെ പ്ലാന്‍ ഞാന്‍ ബ്ലൂട്നെറ്റ്‌ ബ്ലൂട്നെറ്റ്‌ എന്ന പ്രൊഫൈലുമായ്‌ പങ്കുവെച്ചു അദ്ദേഹം നേരില്‍ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു പിറ്റേ ദിവസം ഞാന്‍ JAFFAR എന്ന ആളെ നേരില്‍ കണ്ടു ബ്ലൂട്നെറ്റ്‌ ബ്ലൂട്നെറ്റ്‌ എന്ന എഫ് ബി പ്രൊഫൈല്‍ന്‍റെ അമരക്കാരഞ്ഞേ.

അങ്ങനെ ഞാന്‍ bloodonnet എന്നാ ഒരു മൊബൈല്‍ സൈറ്റ് നു രൂപം നല്‍കി,ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ വെബ്സൈറ്റ്ന്‍റെ പണി പൂര്‍ത്തിയാക്കി വാപ്പ് സൈറ്റ് വെബ്സൈറ്റ്ലേക്ക് മാറ്റി. അപ്പോള്‍ സര്‍വീസ് കേരളത്തില്‍ മാത്രം നല്‍കുന്നതുകൊണ്ട്   സൈറ്റ്നു KERALA BLOODNET എന്ന് പേരിട്ടു. എന്‍റെ രാജ്യത്തിനോട് ഉള്ള സ്നേഹത്തിന്‍റെ പ്രതീകമായ്‌ ഇന്ത്യ യുടെ സ്വന്തം .in എന്നാ ഡൊമൈന്‍ സ്വന്തമാക്കി. www.keralabloodnet.in എന്ന് സൈറ്റ്നു അഡ്രസ്‌ നല്‍കി. 03/03/2012-ല്‍ ഔദ്യോഗികമായി സൈറ്റ് ലോഞ്ചു ചെയ്തു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴ്ഞ്ഞു ഓള്‍ കേരള ബ്ലഡ്‌ ടോനോര്സ് അസോസിയേഷന്‍ എന്നാ പേരില്‍ ജാഫര്‍ ഒരു സങ്കടഞ്ഞ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് തന്നെ പതിനയിരക്കണക്കിഞ്ഞു ടോനോര്സ് ഉള്ള സങ്കടനയായ് മാറി.കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലയിലെയും കമ്മിറ്റികള്‍ അതാത് ജില്ലയിലെ വളരെ പ്രാപ്തരായ മനുഷ്യസ്നേഹികള്‍
സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി നടത്തുന്നു. തല്‍പ്പര്യപ്പെട്ടു കടന്നു വന്നിട്ടുള്ള 100 കണക്കിനു volunteers, ആയിരങ്ങളുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാന്‍ സാധിച്ചു.

കുറച്ചു നാള്‍ കാഴ്ഞ്ഞപ്പോള്‍ ബ്ലഡ്‌ ടോനോര്സ് കേരള എന്നാ ഫേസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് അതിന്‍റെ ഓണര്‍ ആയ അഭിഷേക പ്രകാശ്‌ എന്നെ ADD ചെയ്തു.അത് വിനോദ് ഭാസ്കര്‍ എന്നാ ഒരു വലിയ മനുഷ്യനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.
ദിവസങ്ങള്‍കൊണ്ട് തന്നെ എന്‍റെ ജഷ്ട്ടതുല്യനായ്‌ മാറി അദ്ദേഹം.പിന്നീട് സങ്കടഞ്ഞയുടെ ആദ്യത്തെ പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ എറണാകുളത്തു വെച്ചു അദേഹത്തെ നേരില്‍ കാണുകയും ചെയ്തു.

അന്ന് ലയ്ക്ക്ഷോര്‍ ആശുപത്രിയുടെ വരാന്തയില്‍ വച്ചു ഞാന്‍ എടുത്ത തീരുമാനം ഇത്രത്തോളം വിജയിച്ചതില്‍ ദൈവത്തിനു നന്ദി, പിന്നെ ഞാന്‍ വളരെ ഏറെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ജാഫര്‍ ഇക്കക്കും‍, വിനോദ് ചേട്ടനും നന്ദി,
അന്നെടുത്ത തീരുമാനത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നു :)

നമ്മള്‍ മനസറിഞ്ഞു ആഗ്രഹിച്ചാല്‍ സാധിക്കാത്തതയിട്ടു ഒന്നുമില്ല എന്ന്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ഒരു മനസുണ്ടെങ്കില്‍ എല്ലാം നാം അറിയാതെ തന്നെ നമ്മിലേക്കു വന്നു ചേരും.
ഞാന്‍ കുറച്ചു കാര്യമെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ പങ്കുവെച്ചത് ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു എന്നു കാണിക്കാനല്ല, ഞാന്‍ ഒന്നും ഒരു അംശം പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നാ ബോധ്യവും എനിക്കുണ്ട്.
മറിച്ചു ഇത് കണ്ടിട്ടു ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഒരു പ്രജോദനമായാലോ എന്നു കരുതിയാണ്.

എന്നെ കുത്തുവാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് നോവിച്ചവര്‍ക്കും, പരിഹസിച്ച സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും,കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും കൊഴിഞ്ഞു പോയവര്‍ക്കും മുന്നില്‍ ഇത് സമര്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിര്‍ത്തുന്നു.
ലോകോ സമസ്താ സുകിനോഭവന്ദു.

ജയ് ഹിന്ദ്‌.

Leave a Reply

Subscribe to Posts | Subscribe to Comments

- Copyright © Basil Vengola -